Κοριτσάκι ήταν,  δεν είχε μάθει να ερωτεύεται και αν ήξερε δεν είχε μάθει να παίζει μαζί σου,  μονάχα να αποδέχεται συγκαταβατικά όλα όσα της έλεγες, όλα όσα της έταζεςΤα αστεία σου λόγια πάντα της έμοιαζαν διδαχές, ίσως, κάθε φορά που κοιτούσε το αστεροσκοπείο… Έτσι την έβλεπες  Ένα κοριτσάκι, ήταν αιώνιο Και οι κομιστές των εκπλήξεων της μόνο όταν έβρεχε θεϊκό οξύ σε πλησίαζαν προσφέροντας σου το χαμόγελο της γιατί και κείνη δεν το ‘θελε πια, το είχαν μολύνει οξέα αντιδρώντας Δεν φοβόταν μόνη τα βράδια ούτε όταν τις στοές εξερευνούσε, μάλλον,  γιατί ήταν και εκείνοι, οι άλλοι, πάντα γύρο της…

Βρέθηκες…                                                                      δεν είναι λίγες οι φορές, δεν είναι λίγες οι ευκαιρίες, τις δημιουργείς ή έρχονται, έρχονται αρκεί να τις δεις… Θυμάσαι; Για σκέψου, όπου και αν υπάρξεις… (Θα…) Υπάρχουν άνθρωποι, που περιμένουν από ‘σένα ( κάτι, ίσως, να πράξεις ) Υπάρχεις και εσύ, που περιμένεις από άλλους Μα κανείς δεν μιλάει Κανείς δεν πράττει Κάνεις δεν γνωρίζει Κανείς δεν ζητάει Άλλοι περιμένουν από ‘σένα, μπλοφάρουν Και εσύ από άλλους,  μπλοφάρεις ή από ‘κείνους… Και κανείς δεν παραδέχεται το εκ φύσεως ισχύον… Περιμένουν και περιμένεις… Βρέθηκες, κάπου Μα δεν ήσουν, εκεί ή ήσουν; Για σκέψου τι θα μπορούσες να κάνεις αν ήσουν πραγματικά εκεί, αν…

Καταγράφηκαν οι περιπλανώμενες συνειδήσεις στα πλαίσια των άγνωστων εγώ,τους είπαν «ωφελούμενο δεσμό»αδιαφορώντας και εκείνοι ξεκίνησαν ταξίδι ακορντεΟν Σανιδά επιθύμησαν να χρίσουν κάθε πεπερασμένο περίβλημα «συνοθυλευμένων» παιχνιδιών κάθε γράμμα ενός επιπλέον πανταχού παρόνκανείς δεν κατανόησε τι ζητούσετυχαίο ή όχι ακορντεΟν μουσικό το τελευταίο ταξίδι τους ήταν ανώνυμο περιπλάνηση για χρόνια εφικτή που σήμανε τέλος Γερασμένες Αντιλήψεις έγιναν και αυτοί σε άγνωστες – γνώστες συνειδήσεις Επιβάτες μιας σανίδας τάχθηκαν και ξεκίνησαν κωπηλατώντας …έφευγαν από την στάση γνωρίζοντας πως όπως κάθε φράχτης – φραγμός μπορεί να σπάσειέτσι και ‘κείνοι θα μπορούσαν να ξανοιχτούν σε θάλασσες Μουσικοί – Θαλασσοπόροι ΑκορντεΟν Ταλαντώσεις, κύματα σαν τελευταίο…

Με γέννησαν – ιδέα, θεωρίαμε δημιούργησαν – άποψη, γνώμη και από τότε με κουβαλάνε πάντα μαζί τους Μια ιδέα που μάθαινε να ερωτεύεται τους «βιαστές» της άλλες φορές με ντύνουν με φανταχτερά φορέματαή ιδιαίτερα κοστούμια και με κουβαλάνε μαζί τους σε δεξιώσεις … άλλες πάλι με ξεσκισμένα κουρέλιακαι βηματίζουν στους δρόμους μιλώντας με τις λέξεις μου… μένουν και οι φορές εκείνες οι άλλες, που με βλέπεις διαφορετικά ή με τα πιο καθημερινά μου Μια ιδέα, θεωρία, άποψη, γνώμη με τα δικά της, λάθος μπορεί, παιδιά Αυτά των «βιαστών» της (γιατί και εκείνοι, έτσι θεωρούνται από την στιγμή που την παραλλάσουν…

Σαν άγγελος ποτέ μην περπατάςσε μια έρημο γεμάτη φύκιαΣτης Θάλασσας την στάχτη ποτέ μην αναζητάς την  γκρίζα αλήθεια  … Ημερομηνία Πρώτης Γραφής : _/_/ 2011( Ημερομηνία Πρώτης δημοσίευσης: 4 months 6 days ago )