___    Έρχεται η στιγμή, που τελικά κρίνεται κατάλληλη για να κλείσει ένας κύκλος. Θα κλείσει, κάποια πράγματα θα αλλάξουν κι άλλα θα επανέλθουν. Ας είναι όλα τα όμορφα με χαρά και και κατανόηση … Κάποιες φορές βλέπεις από καιρό το ότι η ολοκλήρωση του κύκλου πλησιάζει, το ότι κάτι τελειώνει, το ότι δεν έχει να σου δώσει και να του δώσεις άλλα, πως κάτι πλέον δεν εφάπτεται, συγκλίνει μόνο στο τέλος του … αλλά συνεχίζεις όταν επικοινωνείς για αυτό να το κάνεις σαν να μη βλέπεις το τέλος του, μόνο κάποιες στιγμές ίσως ελάχιστες μιλάς για την ολοκλήρωση του…

___ … και τώρα, που βαδίζεις σε ένα δρόμο, παράταιρο, γλυκιά οπτασία, σκιά ενός ονείρου γεμάτο φθορά, γεμάτο ανιαρή πραγματικότητα, γεμάτο ορθολογική κρίση, πες μου, είναι το παράταιρο φυσική προδιαγραφή;! μπορεί ένας φοίνιξ να σταθεί στον αιώνα;! Κοιτάζω, τις στάχτες λέξεων καμένων, μες σε δοχείο κυρτό, στον τόπο του θέλω, στο τόπο του εγώ, στο τόπο του είναι, σαν να περιμένω, την επόμενη αυτοκαταστροφή τους. Γλυκιά περγαμηνή, χιλιάδες στιγμές η ιστορία σου, να μπορούσα λίγο να σε χω για μια στιγμή, κι ύστερα όχι, γιατί δεν θέλω να χω, είναι ελευθερία η μη κτίση, είναι ελευθερία να μην σε περπατούν…