—Απρόσιτη, περιπλανήθηκε έως τη διπλανή καρεκλά κι ύστερα τυλίχτηκε γύρο της. Θύμιζε ανεξάρτητη πανδαισία. Ένας φόβος είχε κατακλύσει τα έγκατα των σκέψεων μας. Μας τάρασε η παρουσία της κι η επιθυμία να φύγει άμεσα ήταν η μόνη που μπορούσε να μας τείνει σε κάποια δράση. Είχε πέσει για ύπνο. Έτσι τυλιγμένη καθώς ήταν δεν θα την περιεργαζόμουν, θα προτιμούσα να φύγω πρώτη .κι ύστερα θα διέφθειρα έναν φτωχό συν τίμιο θαρραλέο νέο να την ωθήσει προς άλλον τόπο, μακριά από μας,από εμάς που θα μπορούσαμε να την είχαμε σκοτώσει. Είχε θαλπωρή, πέρασεδεν είχε περισσότερα να δώσειμια φωτιά σιγοσβηνόταν Επέμενε στην ίδια…
-
-
___ … όταν του γυρισμού η ωρα έλθει, για όσα είχες στιγμές,σαν χωρεί ο λόγος σου μέσ’ σε κουτάκι μπύρας για όσα μια ζωή δε φτάνει, να ξες, τίποτα απ όσα μνήμες έγιναν, δεν λες. Ίσως να μην θες, Ίσως να μην μπορείς, Ίσως να μην σου αρκούν οι λέξεις, Ίσως μυστικό να τα κρατάς μόνο για σένα μη φθαρούν ……κι υστερα, . ” όσα ταξίδια έκαμα με το μυαλό, όλα σε εσένα καταλήγουν”, θυμάσαι … Τίποτα, απολύτως τίποτα 2/8/2018
-
Περαστικοί πιεστικοί — Εμφανίζονται στη ζωή σου Περαστικοί Βρίσκουν καταφύγιο, σ’ ένα κοινό σημείο τομής Κι ύστερα δε σταματούν να αναπαράγουν ενώ σε χώρους άλλων βρίσκονται τις στερεοτύπες αντιλήψεις τους Μιλούν για στερεότυπα, τα κατονομάζουν, ισοπεδώνουν το διαφορετικό που θες να κτίσεις με αυτά, κι ύστερα σου λεν πως τους πληγώνει που η κοινωνία οδεύει πλάι σε στερεότυπα Τους λες “τα στερεότυπα εσύ τα αναπαράγεις, εσύ τη κοινωνία βλέπεις αναπαράγωντας τα στερεότυπα, διαιωνίζοντας τη γνώση σου γύρω από αυτά. Κοροϊδεύεις τον εαυτό σου όταν τα αναπαράγεις, κι ύστερα λες πως σε ενοχλούν, σε έμενα , για να βρεις απλά ένα κοινό σημείο τομής. Ξέρεις, καυτή είναι η φωτιά, καυτό είναι και το βραστό νερό μέσα στο τσουκάλι, μα αν το τσουκάλι αναποδογυρίσει το νερό θα σβήσει τη φωτιά ” , εξάπτονται. Θαρρούν πως προσπαθείς να τους αντιπαρατεθείς για να ισχυροποιήσεις τον εγωισμό σου. Εμφανίζονται, όταν ανοίγεις πόρτες, όταν καταστρέφεις κλουβιά, όταν κτίζεις την ελευθεριά. Μόνος ή με παρέα. Ναι με παρέα!…
-
— Ο νους του ανθρώπου άμα κάτι δεν υπάρχει για να μπορεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον του ανθρώπου τη στιγμή της γνωριμίας του ανθρώπου με τον άνθρωπο, κι άμα δεν ξανά υπάρξει άλλη επαφή επικοινωνία ή συνάντηση του ανθρώπου με τον άνθρωπο … δύσκολα θα επαναφέρει τις μνήμες πλέων τις σχετικές με εκείνη τη στιγμή . ακόμη κι αν μετά από πολλά χρόνια ξανά βρεθεί ο άνθρωπος με τον άνθρωπο. Εγώ γιατί νομίζετε προσπαθώ να έχω κάποιες φόρες και κάτι το εκκεντρικό;! Ύστερα σας φταίω που δεν σας θυμάμαι
-
___ . στις μοναξιές του ο άνθρωπος, βρίσκει, όταν θέλει, παρέες καλές,τρέλες, αφάνταστες, που τις είδε και δεν θα τις ξανά δει. ύστερα όταν επιστρέφει στους πολλούς, συνεχίζει να ζει τη κατ επιλογήν μοναχική του ζωή. μέχρι οι μοναξιές να του ξυπνήσουν θέλω του παρελθόντος ή να του γεννήσουν νέες επιθυμίες
-
“στα τραίνα αδελφές μου”___ Χθες το βράδυ από τις δέκα και μίση να κατουρήσεις είχες, δεκαπέντε μπύρες είχες αδειάσει κι καθόσουν μονάχος. Τις είχες πληρώσει, γι αυτό δίκιο είχες, καλά έκανες που τις ήπιες. Σοφός έδειχνες κι ετοιμόλογος. Τα νεύρα των γύρω σου είχες σπάσει. Με το βραδινό όσοι ταξιδεύουν στο νου τους πάντα έχουν πως στις άβολες θέσεις θα βολευτούν κι ο ύπνος θα τους πάρει. Επέλεξες με τον ελεγκτή να τα βάλεις επειδής η τουαλέτα η κοντινή σε εσε ήταν χαλασμένη, μα δεν κατάλαβες πως γκάφα μεγάλη έκανες, κάτι το αυτονόητο δηλαδής, τι σου φταίει ο υπαλληλάκος, τι δουλεία…
-
___ να περπατάς, να αντέχεις, να περπατάς. παράλληλα να περπατάς, σε δρόμους. σε θάλασσες, δίπλα να περπατάς. Κι ύστερα κάθετα, να ανηφορίζεις, στα ανατολικά να φτάνεις, τα κάστρα να συναντάς .να συνεχίζεις. να περπατάς, να ανεβαίνεις τις σκάλες, να κάθεσε για λίγο. ένα τσιγάρο που ‘χες παρέα για να τελειώσεις. να αδειάζεις δυο μισολιτρα μπουκάλια νερό, και να συνεχίζεις να περπατάς. ψηλά να φθάνεις, όλα να τα βλέπεις όπως θαρρούσες πως μπορείς κι ύστερα σε μέσο, μαζικής ή μη, μεταφοράς να ανεβαίνεις . να χαλαρώνεις. κι ύστερα ξανά να συνεχίζεις, να περπατάς…κι όλο να φτάνεις κάπου μα αυτό το κάπου…