___ – στην Ντάμα, στο παιχνίδι Ντάμα, στο επιτραπέζιο παιχνίδι ντάμαπου είχα μάθει από τη μαμά μου, μικρή να παίζωπου ήταν ένα από τα αγαπημένα μου επιτραπέζιαπάντα μου άρεσε να δημιουργώ βασιλιάδες ή βασίλισσεςκαι να κερδίζω μου άρεσεμα όταν έχανα όλα μου τα στρογγυλά ξύλινα πιονάκια δεν μπορούσακαι με κέρδιζαν“δεν πειράζει” έλεγα“Την επόμενη φορά”“Εγώ σε άφησα να με κερδίσεις”Και πάντα υπήρχε εκείνη η επομένη φορά, για να κερδίσωδημιουργώντας … 6/5/ 2015, Αθήνα[ απόσπασμα από το αίσχος που κάποτε είχα δημιουργήσει : http://villaifigenia.blogspot.grη είσοδος επιτρέπεται, μόνο με άδεια ] 

η Φιφι διαβάζει πάλι ένα ποίημα που βρήκε … – ξέρεις κάτι ;σ’ αγαπάω αλλά δεν το ξέρειςσε βρίζω αλλά δεν το ξέρειςθέλω να πετύχεις αλλά δεν το ξέρειςθέλω να χάσεις αλλά δεν το ξέρειςσε γαμάω αλλά δεν το ξέρειςσε μελετάω αλλά δεν το ξέρειςσυνυπάρχω μαζί σου αλλά δεν το ξέρειςσε ακούω αλλά δεν το ξέρεις…σε συχαίνομαι αλλά δεν το ξέρειςδεν σου μιλάω και δεν το ξέρεις!!!και το καλύτερο απ όλα … δεν είσαι ένακαι δεν το ξέρειςγιατί όλα συμβαίνουν σε ένα κόσμο ιδεατόστον κόσμου του μυαλούκι εσύ κρατάς μόνο ότι βλέπεις, ακούς, ή καταλαβαίνειςκράτα το καλά λοιπόν και χαμογέλα…

***** Ο βηματισμός της χλεύαζε το χαμόγελο του εν κινήση πλήθους αυτοκινήτων Πάνω στην Εθνική θα ξεχνούσε τα πάντα, κάπου μεταξύ Αθηνών – Λαμίας, θα φώναζε στην Θεσσαλονίκη το τραίνο θα θυμόταν Ότι δεν θα τολμούσαν θα τολμούσεκι ύστερα θα ανέκαμπτε, είπε Στην πρώτη της στάση συνάντησε ένα σημείο από μια παλιά επαναλαμβανόμενη θέση ρακόρ για να εκφράσει την πρώτη της πρόζα, ακούστηκεΜια μηχανή έσβηνε δίπλα της, μα …εκείνη δεν την είδε, μόνο μια φωνή άκουσε να της λέει– οι άλλοι ευτυχισμένοι γύρο σου, υπάρχουνεσύ ακινητοποιημένη κι ασφαλής μαζί τους όχι, όμως ευτυχισμένη! πιστεύεις πως δεν ζεις αμφιταλαντεύεσαι, τι προέχει; “η…