• rebelssaloon

    Αντιδικία

    ___ εν καιρό πολέμου, οι προσωπικές διενέξεις μπορεί μάσκα κοινωνικού περιεχομένου να φορούν κι όσοι όφελος βρίσκουν, κάπως αλλιώς μπορούν να σε πουν ύστερα με κροκοδείλια δάκρυα ίσως μετανοήσουν, στ’ αλήθεια δεν μετανοούν, κρατούν την ευχαρίστηση που ένιωσαν εκείνη τη στιγμή, σωπαίνουν ο “δαίμονας” μέσα τους κέρδισε πάλιεν καιρό πολέμου φαντάσματα πολλά κυκλοφορούν κι φόβος σαν τρελός παιχνίδι άσχημο παίζειπάντα και παντού, κινήσεις, λόγια προβοκάτσια, οπορτουνισμός, μη καθεδρικός , άσχετος, κάτι άλλο κάτι που προσπαθεί να υπερισχύσει και προσπαθεί, και προσπαθεί κάτι άλλο που θέλει να υπερισχύσει και προσπαθεί και προσπαθεί λέει αυτό είναι για όλους, για όλους .. το…

  • rebelssaloon

    Βεληνεκές

    — Τη γούβα την κρυφή στου λάκου το γιαπί να ψάχνω ‘γω θα ξεκινήσω Την αγάπη και τη θαλπωρή το νιάτο τη δυνατη σιγή να κρύψω του χάρου το δρεπάνι χάρο μόνο να βρεί εκεί πάνου στης γη την “πεφάνια” μην ομιλεί άλλη ζωή για ορφάνια Κακό τρανό, των χιλιάδων τις στιγμές δεκάδες να “πουλίζουν” Θα βρω μια κρύπτη κι όταν το κακό, που θα θε κι εμέ να θυσιάσει γιατί καλό θα το ονομάζουν δεκάδες πιέσεις σε μυριάδες, πέσει, να δω το φως του ήλιου, ίσως, άμα υπάρχω ακόμη στο υπόγειο επιλέξω. Κι άμα ‘ρθεις στο υπόγειο κακό απόγειο…

  • rebelssaloon

    ονομάστε με “δον ζουάν”

    ΑΣΚΤ, Μάρτιος 2018 __ Οι αγαπημένες μου αναμνήσεις κρύφτηκαν στο υπόγειο του συνεργείου της επιβλητικής κουΐντας. Περιμένω τις τρεις τελευταίες ώρες να μου χαμογελάσουν οι εφιάλτες μου, μα κάθε βράδυ αργούν να ξεφύγουν. «Πώς σε λένε;» με ρώτησε ο μπάτλερ τη κοσμητείας. «Δον Ζουάν» του απάντησα κι ας ήξερα πως δεν θα τον έπειθα πως ήμουν εγώ εκείνος που του έλεγα. Ήταν φυσικό, μια συνεσταλμένη δεσποινίς όπως εγώ δεν θα μπορούσε ποτέ να λέγεται Δον Ζουάν, κι όμως εμένα με λένε Δον Ζουάν. Πάντα ήθελα να με προσφωνούν καθώς πλησιάζω. Πάντα ήθελα να έχω εγώ τη φήμη του γυναικοκατακτητή. Λάθος!…

  • rebelssaloon

    Ροζέτα

    Σύρος 2018 ___ καθώς θα φεύγεις,μην ξεχάσεις να παρατηρήσεις το γέλιο μου θα σε βοηθήσει να καταλάβεις, το πόσο πολύ λυπάμαι, κι αν προσπαθήσεις να σκεφτείς γιατί λυπάμαι τόσο,νομίζω θα καταλάβεις, το πόσο πολύ σ’ αγάπησα ή το πόσο πολύ τον σεβασμό μου κέρδισες κι αν προσπαθήσεις να καταλάβεις το γιατί, ίσως, μπορέσεις να καταλάβεις τη ψυχή μου,και το  πόσο ήθελε πάντα τα πάντασε κλουβί να φυλακίζει,κι ύστερα να σε κάμει με δάκρυα δικά της σε αυτό να μένεις. Καθώς θα  βρίσκεσαι να ξέρεις πως βρίσκεσαι από δική σου επιλογή Αθήνα, /4/2018