___ Όμορφο φαντάζει, σαν κοινό, σαν όλους τους άλλους να σε θαρρουνΌμοιο κοινό ίδιο Σαν κι οτι ήδη μπορεί να είναι κάποιος Δε φοβάσαι, τύψεις δε νιώθεις, δε λυπάσαι, δε διακατεχεσαι απο συναισθηματικούς ενδοιασμούς, δεν φυλακιζεσαι Ό,τι ξεκίνησες τυχαία μπορείς και να το λήξεις, δίχως να σκεφτείς ‘κείνο που το ονόμασαν αποτέλεσμα‘κεινο που το ονόμασαν συνέπεια γιατί ίδιος σαν όλους τους άλλους καθώς εισαι, ήταν αναμενόμενη αυτή σου η δράση, η κίνηση, η συμπεριφορά Μπορούν να σε προβλέψουν τα συμφραζόμενα Και να σε νοθεψουν τα ωφέλει και τα συμφέροντα Πόσο όμορφο ειναι να μπορείς να νιωσεις ελεύθερος Το μοναδικά διαφορετικό…

— .”εγώ ήμουν”,είπε, ” περπατούσα μια ξένη μέρα, και μια ξένη νύχτα, σε ένα ξένο ξέφωτο. τίποτα το γνώριμο δεν υπήρχε τριγύρω. μονάχα η βροχή κάτι μου θύμιζε. Δεν κρατούσα ομπρέλα και τα παπούτσια μου με τρύπια καμένη σόλα ως συνήθως. Αναρωτιέμαι αν εκείνο το εικοσιτετράωρο η βροχή ήταν αδύναμη ή εγώ δυνατός… Θυμάμαι, έψαχνα να βρω ένα κομμάτι μου. Κάτι που χα ξεχάσει σε αυτόν τον ξένο τόπο, κάποτε. τότε. όταν όλα όσα ξένα μου ήταν πια μου ήταν γνώριμα. Νόμιζα, μου ήταν γνώριμα.”, ύστερα έλυσε το σκοινί που χε δεμένο στο δεξί του χέρι και το έδεσε σε…