« Στον κόσμο του Πλάτωνα κανείς μας δεν είναι αθώος το δικαστήριο των θεών μας έκρινε όλους ένοχους »μα αν η αθωότητα σήμαινε και διαταραχή μήπως, τελικά, θα ήμασταν όλοι αθώοι και οι συνειδητές μας σκέψειςαπορία των γεννώμενων ασυμβίβαστων μπορώ; Μπορώ να σε δοκιμάσω να με κυριαρχείς ή να σε κυριαρχήσω εγώ εκεί, μα εσύ δεν θα το ξέρεις Πόσες φορές έπιασες τον εαυτό σου στον κόσμο των σκέψεων,  να σκοτώνει;πόσες να αγαπά; πόσες να κυριαρχεί;πόσες να χάνει;πόσες να επαναστατεί; πόσες τον συμβιβασμένο να βρίζει;Τι θα ήσουν αν ήσουν ο κόσμος αυτός ; Φοβάσαι ότι θα συμβούν και λαμβάνεις αντίθετο…

Την νύχτα εκείνη έγραφε μια εικόνα παλιατσου, κλόουν ντυμένου με παλιόρουχα τσίρκου άχαρη σελίδα της ζωής του Πλάι σε μια δική σου αντιμετώπιση, ίσως πεπραγμένα μηδέν για σύνολο υποσυνόλου Ένας φυγάς με ζωγραφιστό χαμόγελο Έγραφε νοητικά Σκέψεις, σκέψεις δαιδαλώδεις Κι ένας πύργος, Βαβέλ, χτιζόταν γύρο του… Ποιός το φαντάστηκε; Το τσίρκο ήρθε χθες σε μια παραθαλάσσια άκρη λίγο πέρα απο την τσιμέντου πόλη Κόσμος πολύς Παράσταση…  2η μέρα Χειροκρότημα…  Ο κλόουν στην σκηνή Χειροκρότημα…  Παιδιά μεγάλοι Η παράσταση, τέλος Καμαρίνια – Που είναι η κόρη μου; – Πέρασε μια κυρία μαύρο ντυμένη και την εξαφάνισε μαζί της Είπε “είμαι η…

Πέτα … με τα φτερά που σου απέμεινανκαι ας είναι από “πλαστελίνη” Mια ακόμη αυταπάτη στο “χαρούμενο” τοπίο … Στα ίδια μέρη, την ίδια διαδρομή, τα ίδια μέσαΜα τίποτα δεν μένει ίδιομέσα σε στιγμή δευτερολέπτων ότι βλέπεις σαν όμοιομπορεί την “ερχόμενη” στιγμή να το δεις σαν διαφορετικό …Μα για στάσου, πρόσεξε …πως ένα ένα αποκτούν την δική τους διαδρομή …Πρώτα “σαν” μπουλούκι ύστερα “σαν” χώρια …Μα πάντα να χουν κάτι να τους ενώνει και ας μην καταλαβαίνεις, τις περισσότερες φορές, τι … Ίσως, να ‘ναι και τα φτερά που κουβαλούσαν από πάντα για να σου δείχνουν ότι και τα “δεδομένα “ υπάρχουν φορές,…