• - Αμνήμων -

    πράξη 4.4η – για το “η επιλογή”

    – ειρήνη –  __ Πάντα τους έμαθα να περιμένω στην σειρα τελευταία κι αυτό συνέβαινε πάντα τους αφήνα να πιστευούν ότι κι αυτό ιντριγκαρε παντα γυρω μου μια λεξη ειρήνη ειρινη ειμην την συχαίνομαι την ψευδεσθηση της ειρηνης Το συχαινομαι αυτο το ονομα δεν μου μενει αλλή επιλογη την συχαίνομια την ψευδεσθηση της ειρηνης δεν μου μενει αλλη επιλογη μου δημιουργει αναγουλα την συχανινομαι την ειρηνη που επιλεγει να καλοπιστει γυρωμου παντα η μιαειρηνη ονομα δεν αντεχω αυτο το ονομα δεν ειναι ειρηνη ειναιμια ψευδεσθηση ειναι ενας ενεργειακος πολεμος Δεν ειναι ειρηνη η ειρηνη τους ειναι ενας ενεργειακος πολεμος ειρηνη…

  • - Αμνήμων -

    πράξη 4.3η. – για το ” η επιλογή”

    – νυχτερινή ιδιαιτερότητα – ___ Tithora, Νομική, Πάντειος, Καλών Τεχνών ιδιαίτερη βραδιά εκείνη της Παρασκευής και το ξημέρωμα Σαββάτου για μπίρα και τζιν τόνικ με έναν καλό γνωστό πτυχιούχο πλέων στο πάρτι του διαδικτυακού φοιτητικού ηλεκτρονικού περιοδικού e-kimoliaαντιδρώντας στις σκέψης μας, επικοινωνία …Δεν ήταν τυχαία επιλογή,μα απόρροια επιθυμίας […] ύστερα κλείνοντας τον μεταξύ μας μοιρασμένο χρόνο μόνο το γεια της καληνύχτας ήταν δυνατόν να ειπωθείκαι το ευχαριστώ με άφησες στην Νομική κι ας ήξερες πως ήταν εκτός της δική σου διαδρομής ελπίζω αρνητική εντύπωση να μην σχηματίστηκε θα ξανά βρεθούμε, ίσως … ‘προτελευταίο χαρτάκι, θα πάρω αργότερα χαρτάκια, το περίπτερό…

  • - Αμνήμων -

    πράξη 4.2η. – για το “η επιλογή” –

    – εραστές – __Εραστέςπάντα είμασταν εραστές το θυμάσαιεραστες που λιγοι μας ζουσαν μαζιφαινομασταν, μια εικονα γεματι περιπλεξεις ακομη και τοτε ναι τοτε που είχα μια άλλη σχεσηεμεις ειμασταν εραστεςμε πλανευες με τις μαγευτικες σου θεωριεςμε την ορμη σου, την δυναμη, την γεματη πραξη για το καινουριοτον αγωνα και γω χανομουν διπλά σε άλλουςδεν σε απατησατους απατησα μαζι σουδεν προδωσαπάντα αυτές οι ορμες ζητουσαν κάτι από σεναμιαζατε στα βασικαάλλα δεν ησασταν ιδιοιαυτό που με ταρακουνησε σε εσενα ήταν αυτό που δεν επραταν εκεινοι μια σχεση αιωνιαμια σχεση κατακραυγηςμια σχεση αναγκηςμια σχεση προερχομενη από την ιδία την φυσικη υποσταση, την θεση στην κοινωνια…

  • - Αμνήμων -

    πράξη 4.1η. – για το “η επιλογή”

    ___ Είναι ο χρόνος που μοιραζόμαστε αγαπημένοιαυτός που μας συνδέειδημιουργώντας την πιο όμορφή πηγή μακροζωήαςγια να πιει το νερό της αθανασίας ένα παιδί, καθώς, στη γέννα του τυλίχθηκε απο σκοτάδι με λάμψείς φωτόςτυφλό γεννήθηκε για να δει Είναι εκείνα τα χαμόγελα που άφησες απο το πρόσωπο σου να φανούν κοιτόντας έναν τοίχο στιγμές χωρίς να φοβάσαι για εκείνα που δεν είπαμε ποτέ Είναι οι συμπεριφορές μας που αλλιώς ερμηνεύτηκανγια να φτάσουν σε εκείνες τις μέρες που λέξη μαγική θα δούμε αόρατα να γράφεται στον ουρανόμε στολές δικές σου θάλασσά όταν τα δελίνια θα στέλνουν μυνήματα κινήσεων κουνώντας τις ουρές τους…

  • - Αμνήμων -

    πράξη 4η. – για το “η επιλογή”

    ___ Σε Όλα τελευταία στιγμή Ένα περασμένο μάθημα τελευταία στιγμή ένα ποίημα ‘τελευταία στιγμή’ ένας φίλος … τελευταία στιγμή ένας σύντροφος, τελευταία στιγμή μια δουλειά … τελευταία στιγμή ένα όνειρο τελευταία στιγμή η αγάπη σου, τελευταία στιγμή ένας θίασος, τελευταία στιγμή μια πρόβα, τελευταία στιγμή μια μπλόφα, τελευταία στιγμή ένα ταξίδι τελευταία στιγμή μια αφορμή τελευταία στιγμή […] Ένας έρωτας τελευταία στιγμή μια φωτιά, τελευταία στιγμή κι αν πάρω το πτυχίο τελευταία στιγμή Κι αν σε ξεχάσω τελευταία στιγμή κι αν φύγω , τελευταία στιγμή πριν το τέλος θα ‘ναι επειδή έτσι έπρεπε να γίνει κι όταν σου γράψω για…

  • - Αμνήμων -

    πράξη 3.2η – για το ” η ουτοπία”

    πηγή φωτογραφίας: http://www.boro.gr/71943/sygklonistikes-kryfes-fwtografies-omofylofilwn-zeygariwn-apo-twn-20o-aiwna – ταξίδι –  …έχεις κλείσει τα μάτια  μα συνεχίζεις να κινείσαι  μπροστά σου 3εις πόρτες  η μια γράφει “ΟΥΤΟΠΙΑ”  η άλλη “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΌΤΗΤΑ”  η τρίτη “ΕΠΙΛΟΓΕΣ” χρειάζεται  έχεις την επιθυμία να ανοίξεις μια από αυτές  εσύ διαλέγεις – ποια πόρτα θα ανοίξεις;  την άνοιξες; –  ανοίγεις την πόρτα  το σκοτάδι, όμως, συνεχίζεται γνωρίζεις πως κοντά στην πόρτα … είσαι σίγουρη πως … κοντά στην πόρτα υπάρχει ένας διακόπτης – τον βρήκες;- με αυτόν μπορείς να ανάψεις το φως “Βρεθήκατε σε μια κενή αίθουσα. Σε αυτήν υπάρχει, μια πόρτα, μια και μοναδική πόρτα μια ιδιαίτερη πόρτα η πόρτα γράφει…

  • - Αμνήμων -

    πράξη 3.1.η- για το “η ουτοπία” –

          17/11/ 2015 ___ Εάν εμφανιζόσουν τυχαία κάθε φορά που σε περίμεναν θα έχανε το νόημά της η ύπαρξη σου δεν θα ήσουν εσύ κι εγώ δεν θα έγραφα για σένα που δεν ξέρω ούτε λίγο θα προσπαθούσα να σε φτάσω με κάθε μου βήμα μένοντας στο ίδιο σημείο κρατώντας τις άκρες του ίδιου νήματος για να αναζητήσουν το μέσο καθώς δεν σηκώθηκαν ποτέ από την ίδια κερκίδα ούτε διάβασαν τον πάπυρο που μιλούσε για το βιβλίο των νεκρών …τα μονοδιάστατα παιχνίδια το πεπρωμένο με το χαμογελαστό πρόσωπο τους ναούς στην Ταϊλάνδη τον καταρράκτη που παρέσερνε κάθε αμφιβολία…

  • - Αμνήμων -

    [προσχέδιο]

    ____ Τα όνειρα της ήταν οι επιθυμίες των άλλων καθώς εξελίσσονταν μπροστά της σαν σκηνές ταινιών κι ονείρων είπε μια φορά, για να σε θύξει σε έβλεπε να προσπαθεις να της δημιουργησείς επιθυμίες γιατί εκείνη καποτε χωρίς να το αντιληφθείς σε εσένα το είχε κάνειχωρις να το αντιληφθει, στιγμιαία κι αυτό έπραττε με την ενέργειά της, όταν αυτή δεν ήταν η επίδραση της ενέργειας των άλλων όσο την κενοποιούσανσε χώρους συναδέλφων φοιτητών … δεν μπορούσε να ξεχάσει δεν διεύρυναν το οπτικό πεδίο των γνώσεων τηςμια στενεμένη επίπεδη γνώση μια ξερή μαλθακότητα κι ένας επιθετικός προσδιορισμός γιατί εκείνη δεν έπρεπε εκείνη έπρεπε να πάψει να σκέφτεται έπρεπε να θυματοποιηθεί…

  • - Αμνήμων -

    πράξη 3η. για το ” η ουτοπία”

      ___ Σου γράφω από τον λόφο Στρέφη σήμερα δεν ήταν ανοιχτό το αίθριο οι πύλες ήταν κλειστές και δεν έφθασα σε εκείνο το σημείο τομής για να σε περιμένω Οι μέρες διαδέχονται η μια την άλλη όπως κάθε αναμονή, έτσι κι εκείνες καταλαμβάνουν μια θέση στον χρόνο μια θέση οπού αιώνες πριν είχε αποδοθεί σε αυτές καθώς εκείνες περνούν, οι συνειδητοποιημένες δηλώσεις περιπλέκονται με το παράλογο και θα σε μορφώνουν απωθητικά από κάθε δικό σου δημιούργημά εάν αφεθείς μονάχα στην καπιταλιστική παιδεία θα σε καλούσα καθώς κινούμαι μα το κορμί μου σαν σώμα κινείται αυτή τη στιγμή παραμένω ένα…

  • - Αμνήμων -

    πράξη 2η. – για το “η δυνατότητα”, “το ικανό ” –

    ___ Είναι οι ώρες, οι αφιερωμένες στην αναμονή, αυτές βρίσκομαι μέσα σε μια φαινομενικά κενή αίθουσα και σε περιμένω μια φαινομενικά κενή αυταπάτη, ή αλήθεια ένα γεμάτο παρελθόν κι ένα σύνολο εικόνων ένα παρόν σε περιμένω γράφοντας ή σκηνοθετώντας τον ερωτά μου μαζί σουΌτι συνδέθηκε με τον χώρο ταξίδεψε και τις νύχτες του Σαββάτου τις περιπλανώμενες αναμνήσεις για να σε διεγείρω λίγο όπως κάθε μνήμη τη φαντασία χωρίς να σε διαφθείρω Δεν είχες όνομα Πάντα φτάνεις λίγο πριν φτάσουν τα παιδιάμε κοιτάς, στις λάμψεις των ματιών σου η σιωπή μου, μου χαμογελάς ή προφέρεις μια φράση δύσκολό να μπορέσω να…