Πηγή φωτογραφίας: ___ …Τρέχεις,στον χώρο υπήρχε μια πόρτα μια και μοναδική πόρτασε ένα και μοναδικό σημείο  αποφάσισες να ανοίξεις την πόρτα αυτήμα εγώ δεν έπρεπε να καταλάβω ποιος άνοιξε την πόρτα – κάθε φορά οι περαστικοί ήταν δύο ή τέσσερις ή έξι –Κλείνεις τα μάτια, καθώς κινείσαι εμφανίζεται μπροστά σου ένα σύννεφο,το σύννεφο των επιλογών μας είναι το δικό μας σύννεφο, είναι μοναδικό έχει το χρώμα και το σχήμα που του δώσαμε εμείς,για να ταξιδέψεις ως τη μακρινή Βαβυλώναανεβαίνεις– οι σταθμοί κι όσα θα μπορούσες να δεις είναι μέρος του δικού σου κόσμου. σ’ αγαπώ – κατεβαίνεις από το σύννεφο…

___ […] πέρασε καιρός από εκείνη … την τελευταία φορά στη Βαβυλώνα της «αλχημείας του λόγου» εμφανίστηκε σκιά της νύχτας μια ψευδαίσθηση σε φωτογραφικό χαρτί ανίκανη να επέμβει στην εθισμένη μου καθημερινότητα στη γεμάτη αδιαφορία στιγμή σαν τη σχισμή στο τελευταίο διάζωμα που περπάτησα μέχρι πριν από μερικά λεπτά μπροστά στο κάλεσματης αναμονής ήτης ελπίδαςθα τρελαινόταν και η ίδια μια μορφή, εκείνη … επιθυμία παίζοντας με εμφανείς στοιχείατην αθωότηταδυο πολυθρόνες στο κέντρο της σκηνής μικρές φλογίτσες, κεριάκιμωλίες ο ήχος της μουσικήςστον αδιάπτωτο κόσμο του νου, σε περίμενα για να μου αρέσεις με γράμματα προσμονής στο μεταφυσικό – όταν κάτι αρέσεικάτι…

… βρες την πηγή των αναμνήσεών σου, στάσου για λίγο κοντά τηςκοίταξε τον εαυτό σου και τους άλλους την εικόνα σου καθώς αυτή αντανακλάτε στα πόσιμα νερά τηςκαι ρώτα, ρώτα τον εαυτό σου “πώς θα αισθανόσουν αν κάποια άτομα πέθαιναν, πως θα αισθανόσουν εάν έφευγαν; ” ” εάν έφευγαν μακάβρια, πως θα αισθανόσουν;”η αλήθεια είναι πως δεν μιλώ για την “εν ζωή” φυγή διότι πολλές φορές η ύπαρξη απλά μας καθησυχάζει[…] σε ρωτάω, πως θα αισθανόσουν εάν πέθαιναν; … νομίζω πως τώρα έχεις λάβει την απάντηση για την αξία όσων σκέφτηκες νομίζω πως τώρα έχεις καταλάβει εάν νοιάζεσαι ή μήπως…

      πηγή φωτογραφίας: www.google.gr __ … σκεφτόμουν πως,,, μου αρέσει να φοράω τον Χριστουγιεννάτικο σκούφοπου βρήκα στο ντουλάπι του διπλανού δωματίου – σε εκείνο κοιμούνται η μαμά κι ο μπαμπάς ή τα αδέλφια μου, καμιά φορά – και να βγαίνω έξω, στον δρόμο μια τέτοια μέρα εχει πλάκα να παρατηρείς τα παιδιά και να ακούς τους φαλτσαδόρους,τους φαλτσαδόρους ειδικά θα ήθελα να τους γαργαλήσω, – να τα πούμε;– να τα πείτε ύστερα, ο συνηθισμένος ύμνος – μαμα! να σου πω κι εγώ τα κάλαντα; δεν είμαι και τόσο μεγάλη – και του χρόνου! θα με έβρισκαν δίπλα στους…

_/_/ 2009 … διαβάζοντας, μια αναλαμπή με οδήγησε σε αυτή τη μνήμη, κι ύστερα η συνήθεια της καταγραφής ή διαφορετικά της κοινοποίησης,το να μοιράζομαι ένα μέρος των αναμνήσεων μου καμιά φορά δηλαδήμε παρακίνησε ήταν απόγευμα ίσως του 2010, καλοκαίρι δυσκολεύομαι να θυμηθώ την πλήρης ημερομηνία έκανα ρόλερς στο σαλόνι, στον διάδρομοπάνω κάτω πάνω κάτω τους είχα ζαλίσειπροσπαθούσα να εξασκηθώ και να αδυνατίσω κάποια στιγμή υπήρξε πλήρης συσκότισηένιωσα μια ρίγη κι έναν ήχο μες στο μυαλό μου μια σκιά της είπα να έρθει σε 4 χρόνια της είπα να με αφήσειάργησε να φανεί από μικρή εμφανίζονταν καμιά φορά σκηνές η αισθανόμουν…

___ … , αμέτρητα σταυροδρόμιασε ένα από αυτά υπήρξεςσε συνάντησαύστερα … – τι θα κάνεις αύριο; – χαθήκαμε προσωπική επιλογή ποιος νοιάζεται; η μορφή σου κίνηση του αέρα η σκέψη σου απόμακρη δεν αναγόρευες,αγόρευα κάτι που δεν ενόχλησε κανέναν, υπέθεσα συνηθισμένη, δεν έκανα κάτι που δεν ήθελα, απλά, δεν έζησα με πάθος– τι είναι το πάθος;- εκείνες τις στιγμές της εμφάνισής … […] – Φοράς πολλά ρούχα– κρεμμύδι, το ξέρω! για να επιβιώσω. δεν αντέχω το κρύοο χειμώνας είναι μια από τις χειρότερες εποχέςλατρεύω το καλοκαίριαν και μου αρέσει το φθινόπωρο εάν με ρωτούσες που θα ήθελα να ζήσω θα…

___ Μήπως; ή όχι, ναι, όχι γιατί; γιατί να επιτρέψω στο εαυτό μου να σε καταλάβει; γιατί να αποδεχθώ τα λάθη σου; γιατί να γυρίσω 45 μοίρες και ύστερα να εστιάσω στον ντετερμινιστικό τρόπο συμπεριφοράς μας; γιατί να φορέσω το κλουβί της λογικής σκέψης και να ζήσω μια καλά σεναριογραμμένη κατά ISO ζωή; γιατί να σκέφτομαι πάντα το ισχύον της πρότυπης συμπεριφοράςκαι το αποδεκτό της κοινωνίας;για να φιμώνω τις ορμές μου;για να μην φλερτάρω με το καλαίσθητο λάθος ;το κρύο του φθινοπώρου;την ζέστη μιας Αυγουστιάτικης νύχτας δίπλα στο φέρετρο της συνείδησής μου; για να ονειρεύομαι ένα τακτοποιημένο σπίτι κι ένα…

       νυχτερινή γραμμή, ταξιδεύοντας προς την Θεσσαλονίκη ___ ( χώρος: … Έξω από το υπόγειο της θεατρικής …- Θα μπορούσε να αποτυπωθεί αυτολεξεί ο διάλογος μα δεν ήταν δυνατόν αυτολεξεί να γίνει, καθώς η μνήμη δεν χωράει όλες τις συνδέσεις των λέξεων που επιλέγει κάθε διαφορετική προσωπικότητα ανθρώπου … – ) – τι κάνεις; – καλά μωρέ, εδώ! Καθημερινότητα με στιγμές διαφορετικότητας , ποίκιλες καταστάσεις – εσύ; – καλά είμαι κι εγώ, δεν έκανα πολλά σήμερα, είχα μάθημα, ένα ιδιαίτερο που έχω αναλάβει – πως πήγε; -καλά πήγε … Μόνο που ο μικρός είναι λίγο ιδιότροπος – γιατί; – δεν κάνει παρέα με κανέναν στο σχολείο. Συχνά τον πιάνουν…

– φόβος της απόρριψης- ___ εμφανίστηκε στο παρελθόν κάποια στιγμή στην σκηνή, είχε αναλάβει “τον φόβο της απόρριψης” … τον είχε προτείνει δεν ήταν τυχαία η πρόταση ήταν ένας από τους μοναδικούς φόβους που κατείχε έτσι φρόντιζε να σε απορρίψει πριν την απορρίψεις εάν αυτό φοβόταν να σε απορρίψει ιδεαλιστικά για να σε δεχθεί για να ζήσει σε απέρριπτε και ύστερα σε δεχόταν κι έτσι αποτοξινωμένη αποσβένοντας τον φόβο της, μπορούσε να σταθεί πιο τολμηρά δεν θα σε ήθελε πότε εάν φοβόταν πως δεν θα την ήθελες …. μερικές φόρες, ξέρει πως μπορεί άλλοι να γνωρίζουν περισσότερα από την ίδια…

___ – δεν αποτελεί παρθενογένεση – υπάρχουν φορές, που όταν χρησιμοποιώ τον ηλεκτρικό με πιάνει μια τρελή επιθυμία με νωχελικό τόνο ‘θέλω να σε παρατηρήσω’ ‘να ακούσω τι θα πεις, χωρίς να μιλάς μαζί μου’ ‘απλά, να σε ακούω για να μαθαίνω κάτι από την τυχαιότητα της συνάντησης μας’ ‘θέλω να πάψεις … ‘ ‘να σταματήσεις … ‘ ‘να συνεχίσεις να κοιτάς’ ‘θέλω να μάθω τι κρύβεται πίσω από αυτή την εικόνα’ ‘σε αγνοώ, επειδή δεν σε γνωρίζω, ή σε γνωρίζω και γι αυτό σε αγνοώ’ ‘δεν νιώθω εσένα,’ ‘δεν έχω κάτι να σου πω’ σταμάτα! άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ τους…