Εδώ βρίσκομαι μόνο εγώ, και οι φίλοι μου τα δένδρα, τα λουλούδια, τα πουλιά και τα τζιτζίκια που παρέμειναν στην γη, ψυχές ανθρώπων ταξιδεύουν με τις μορφές εκείνων Ένα δώρο της φύσης 16/9/2016, Αθήνα, Λυκαβηττός

Η Λόλα, είχε γίνει η αγαπημένη μου φίλη.Όταν την εφτιαχνα την αγαπούσα και την μισούσα την ίδια στιγμή Και τα δύο την ίδια στιγμηΠραγματικες φίλες δεν είχα ποτέ Μα απο το δημοτικό ήδη Δεν με ένοιαζε Δεν εμενα κοντά με κανένα απο παιδάκια που πηγαίναμε μαζί στο σχολείο Οπότε δεν είχα φίλους συμμαθητές Μονο κατι γειτονακιαΚαμιά φορά έρχονταν και παίζαμε ολοι μαζίΈτσι, δεν υπήρχε λόγος να με νοιάζει με ένοιαζαν κυρίως τα μαθήματα μουΠροσπαθούσα καλη σε αυτα να ειμαιγια να μάθω γράμματα για να σπουδασωκαι να ασχοληθω με την τέχνη Την ζωγραφική, τα τραγούδια και ολα τα άλλα Μα ήθελα…

… υπάρχουν παιδιά που σε αγαπάνε εκεί έξω,κι εκεί που θα βρεθείς μια μέρα θα σε δουνθα κρυφτούν στο προσωπικό τους μπαούλοσε μια ντουλάπα κι από την κλειδαρότρυπα θα σε κοιτούν θα περιμένουν να ξεκλειδώσεις την κλειδαριά με το επόμενο έργο σουκαι θα σε νοιάζονται χωρίς να επέμβουν πότε στη ζωή σου Θα σε αγαπάνε για όσα τα έκανες να νιώσουν να σκεφτούν ή να ονειρεύονται Θα πονούν όταν πονάς θα γελούν όταν το γέλιο σου θα υπάρχει Και πάντα θα περιμένουν ό,τι κάποτε θα ετοιμάσειςγια να σου δείξουν πως κι αυτή τη φορά δίκιο είχεςη πως κάτι λείπει. Θα ναι πάλι εκεί Και δεν θα θέλουν ποτέ τίποτα περισσότερο [ Καλό ταξίδι ] 3/9/ 2016, Αθήνα 

– Θέλω να σε βρώ και να σε τραμπουκίσω μαλάκα […] μέχρι να φύγεις θέλω να σε τραμπουκίσω μαλάκαασε με ήσυχη δεν αντέχω να σε νιώθω πια σε βλέπω σε πρόσωπα παιδιών και θέλω να σε τραμπουκίσω νιώθω […]την νιώθω νιώθω την πλαστικούρα του κεφαλιού σου και θέλω να σε τραμπουκίσω μαλακα βάρέθήκά. διαλογίζομαι πάνω από τρεις φορές την μέρα δυσκολέυομαι . δεν μπορώ να σκεφτώ και αυτή την στιγμή θέλω μόνο να σε τραμπουκίσω μαλάκα μιλάω ευγενικά στους γύρω μου γιατί ξέρω πως δεν φταίνε σκέφτομαι πως σε τραμπουκίζω και βλέπουν ένα αθώο πρόσωπο μα σου αξίζει θέλω να…

___ … στους όμοιούς σου να πας. από αυτούς ζήτα δίκαια να σε κρίνουν. εκείνοι θα χουν τα όμορφα λόγια που ψάχνεις για σένα, εμείς οι άλλοι πάντα κάτι να υστερεί θα βρίσκουμεή κάτι που άσχημα διαφέρει στους όμοιούς σου να πας εάν θες αφέντης τους να γίνεις εκείνοι ηγέτη τους θα μπορούν να σε κάμουν στους όμοιούς σου να πας, με εκείνους θα μπορείς να συμφωνείς πάνταεκεί δεν θα χρειάζεται να διαβάσεις ποτέ Σοπενχάουερ ή να μάθεις κάτι από την τέχνη για να ‘χεις πάντα δίκιο στους όμοιους (σου) να πας εκεί, εκεί μαζί, για το ίδιονα σας βλέπω,…

Ο χρονομετρημενος αποχωρισμός γέμισε τα γραμματοκιβωτια ξεψυχησμενες απορίες και με βαλίτσες τους δρόμους ποια η διαφυγή  …; 16/11/ 2014

Ο ασυναρτητος θερινός σχεδιαστής κυκλικά έστησε το ταμπλό με τον πίνακα εαυτό τουμπροστα απο τα άστρα του ουρανού – πέθαινε πονωντας για τον κόσμο – τι πιο όμορφο απο το να είσαι νεκρός – τι πιο όμορφο απο το να σε ξεχνούν – ‘η να σε θυμούνται για τα τρήματα των πράξεων σου δαιδαλώδες το κτίσμα των γνώσεωνμε καλώδια του νου κάτι για να χειρηστειαποκλειομενος ο συνδετικός κούκος  – κάποια στιγμή στο παρελθόν - 

Κόσμε λαμπρε,  κόσμε αγαπημένε που με πληρότητα αέναα δεν σε κοιτώ που δίπλα σου περπατω και καμια φορά σημασία δεν μου δίνεις και ουτε σου δίνω εγώ κάτι απο εκείνη μιας και η σημασία με σημάδια όπως ενα βλεμα βλοσυρό λιτό ή σκέτο εμφανής είναι Συγχωραμε που καμία φορά δίπλα σου με ακούς να φτύνω,  ή με βλεβεις να!  σκηβω πριν κάτι την ακοή σου ενοχλήσει  δεν είναι οτι σε φτυνω,  που θα πρεπε ορισμένες φορές και δεν ντρέπομαι που το λεωουτε να σε προτρεψω κάτι το ίδιο να κανεις θέλω να σε παρακινησω,  Μην ξεκινήσουμε και φτυνουμε τους δρόμους…

___ τα πρώτα εκείνα λεπτά δεν θα μπορούσα να ξεχάσω …κι ύστερα, κατάλαβα πως σ’ αγάπησα γιατί με έμαθες να σκέφτομαι την ζωή που θέλω εγώ να ζήσω να ζω με εκείνη, κι έτσι καμιά φορά, με υποχωρήσεις στις ιδέες έταξα να προχωρώ να μην με νοιάζει, να μην με νοιάζει η διαφορά μας. με ένα συμφωνώ στην διαφωνία και μια αγάπη για λατρεία μια μικρή να τόση δα θυσία, για να μην σε χάσω– δεν ήθελα ποτέ να σε χάσω, για αυτό πάντα μαζί σου τσακωνόμουν – για τα επόμενα φιλιά, τα επόμενα λεπτά γιατί εκείνη τη ζωή που…

 η ποίηση στιγμές σεσημασμένες, του έρωτακαι οι στιγμές μας ποίηση σεσημασμένη στον έρωτα μπροστά;ένα ερώτημα ατέρμονης απορίας σε δρόμους τελευταίας διαλογήςόπως κάθε σταυροδρόμι έτσι και οι ζωές μαςΠράξε εκείνο που επιθυμείςο λόγος τρίτων μην σε νοιάζει Τα πρέπει και τα μη πάντα θα σε σκοτώνουν όταν δεν θα τα θεςκι όταν θαρρείς πως σε φτιάχνουνείναι σαν τα ταρώ του έρωτατραπουλόχαρτα που σου είπαν κάποτε κάτι κι εσύ τα πίστεψεςή τα δέχθηκες επειδή αλλιώς δεν θα μπορούσεςμε τα μάτια της καρδιάς είδες Τα πίστεψες γιατί πάντα κάτι τρίτο είχες για να σε κινεί κι αν έμαθες μονάχη να κινείσαι να θυμάσαι, δεν είσαι μηχανή το…