___ 21/3/ 2016, Βιβλιοθήκη, Αθήνα

___ καθημερινά βρομίζω, λερώνομαι, λεκιάζωη μποχα που επικρατεί στην κοινωνία ενσωμα ματωνεται Σε μια καθημερινότητα που μποχαει σκουριά και βρεγμένο σανίδι μια καθημερινότητα που μποχαει όπως και τα μεθοδευμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης Μποχάω αλκοόλ μα δεν έχει σημασία κι αυτό μποχα της κοινωνίας ειναιμποχάω στουπί και κηροζίνη, κάτουρο μα δεν έχει σημασία, και αυτό μπόχα της κοινωνίας είναιμποχάω ναφθαλίνη, κιμωλία, κόκα και ηρωίνη μα δεν έχει σημασία, και αυτά μπόχα της κοινωνίας είναι μποχάω τους δρόμους που περπάτησα μα δεν έχει σημασία, κι αυτοί μπόχα της κοινωνίας είναι μποχάω τους ανθρώπους που συναναστράφηκα κάνοντας λάθος μα δεν έχει σημασία, και…

__ φωνάζω για να μην φανώ – δεν είμαι εγώ – η παλάμη μου έχει γεμίσει αδιαίρετες κάρτες, μα εδώ που βρίσκομαι για μένα είναι ένα μαγικό ραβδί – ένα μαγικό ραβδί; –με αυτό μπορώ να αλλάζω τις ζωές των ανθρώπων των ανθρώπων εκείνων που θα επιλέξουν να βρεθούν μπροστά από το τραπέζι εκείνων που θα τολμήσουν να ποντάρουν λένε πως σε κάποιες ξένες χώρες στα 21 ενηλικιώνεσαι – εγώ έχω ενηλικιωθεί, αλήθεια είναι. πριν μερικά χρόνια – εδώ προσθέτοντας, με 21 κερδίζεις ο Άσσος – το αγαπημένο μου φύλλο – όταν φτάσει στα χέρια σου μου δημιουργεί μια αίσθηση…

… Θέλω να σταθώ παραβιάζοντας τους κανόνες της λογικής σου πλάι σου να ενστερνιστώ για λίγο το άπειρο και την δύναμη του ανθρώπου που μπορείτου μεταφυσικού ή της «άυλης τέχνης που υλική υπόσταση αποκτά» θέλω να μπορώ να σε κάνω να αισθάνεσαι θέλω να σε κάνω να μπορείς να γελάς ή να κλαίςνα ερωτεύεσαι θέλω να έχω φτερά για να μπορώ να μοιράζομαι την ελευθερία τους μαζί σουθέλω να μπορώ να μην σε καταρρίπτω χωρίς αποδείξειςθέλω να ‘μαι εκείνη που την γνώση θα μπορεί να μοιραστεί μαζί σου κάθε λεπτό που περνά θέλω θέλω να μπορώ να σου μάθω να…

.ηθελα να σου πω, πρωτου κλειδωσω υποσυνειδητο διπλης ενστικτου πως τα τρια αυτα χρονια αιτια της υπαρξης σου ηταν και τα οσα απ οσα ηθελα σαν πραξη δικη μου να δω και δεν καταφερνα, η αληθεια ειναι πως πρεπει προς καπου να τεινεις για να φτασεις, κι αν σε ειχα αξιοποιησει εξυπνα θα επαιζα τα καλυτερα παιχνιδια της θεωριας παιγνιων, μα στο αναρίθμητο της κατοίκησης αφέθηκα κι ετσι δεν αντιληφθικα την εξαληψη … 10/3/ 2016, Θεσσαλονίκη 

___ « Σε αμφισβήτηση ο κόσμος του έρωτα …», σιωπή έγραφε ο ραδιοφωνικός ανταποκριτής στην εφημερίδα «ρεβολουσιον» του Μιλάνο καθώς αισθανόταν την εξαθλίωση του ένοικου της διπλανής πολυκατοικίας Ήταν έτοιμος να πυρπολήσει τον «πλάσμα» καθοδηγητή του ο οποίος ωθούμενος από το δικό του όνειρο προσπαθούσε με ενεργειακά να φτιάξει τη μόδα του κόσμου τον σιχαινόταν κάθε μέρα καθώς ζούσε μαζί του την απομόνωση και τον εκτός πολιτικών ή ιδεολογικών αντιλήψεων κόσμο – τι δουλειά έχεις εσύ με όλα αυτά; δεν χρειάζεται καν να τα γνωρίζειςδούλεψε, ζήσε, φάε, γέλα, κλάψε, φίλα κατουρημένες ποδιές , κι άσε τους, άσε τους ξέρουν τι…

ύστερα, από μια συζήτηση σήμερα θυμήθηκα εκείνα τα χρόνια τα μοιρασμένα μου και με την Ασοεε, θα ακουστεί ρομαντικό μα ερχόμουν επειδή μου είχατε λείψει, μου είχε λείψει ο πρώτος μου χρόνος, μου είχαν λείψει οι τότε παρέες μου, μου είχαν λείψει οι συνελεύσεις, το κυνηγητό με τους αναρχικούς από το στέκι, οι άνθρωποι που είχα γνωρίσει σαν συντρόφους, μου είχαν λείψει ακόμη και τα μαθήματα οικονομικών και ψυχολογίας, η συμπεριφορά του καταναλωτή και το SPSS, για αυτό εμφανιζόμουν καμιά φορά, στην βιβλιοθήκη, ή στον πάνω όροφο να περπατάω και να μην αναγνωρίζω κανέναν περιμένοντας να σε ή σας πετύχω…

… ορισμένες φορές στα πλαίσια κάποιων κοινωνικών ομάδων υπάρχουν άτομα τα οποία τείνουν να θυματοποιηθούν κι αυτό γιατί η ίδια η κοινωνία αποζητά θύματα για να καταφέρει να αντιμετωπίσει ενεργά το πρόβλημα και να δώσει έμφαση σε αυτό, ακόμη κι αν υπάρχει χρόνια. […] Καλό θα ήταν όταν το εκάστοτε «θύμα» αντιλαμβάνεται μια, κάποια, παρόμοια προσπάθεια να την αποκρούει συνειδητά , εν έτη 2016 υπάρχουν πολλοί τρόποι και η επανάσταση φαντάζει μακρινή πεποίθηση, για να «θρηνούμε» νεκρούς την ώρα που ο «ψυχρός πόλεμος» των κορυφών υποκρύπτεται πίσω από ή και με «ευγενικές χειραψίες». – εάν πάλι δεν το αντιληφθεί, κακό…

… εάν κάτι προσπαθούσε να με τρελάνει, καταλαβαίνοντας το θα μάθαινα τα πάντα για το λογικό, θα το γνώριζα θα γνώριζα τι σημαίνει,και το πως δρα η κοινωνία σύμφωνα με αυτόθα ενεργούσα σύμφωνα με όσα γνώρισα οι γνώσεις μου στην ψυχολογία θα με ξεπερνούσαν κι αν τις ξέχναγα καμιά φορά, δεν θα με ενοχλούσε υπήρξαν και ύστερα, θα αποκάλυπτα την αλήθεια πως υπάρχει ακόμη, μα τι πειράζει; ένας ρόλος είναι κι αυτός … – για την τρέλα μιλώ, μόνο μην κοιμηθείς, φρόντισε να ξυπνήσεις αυτό θα σημαίνει ‘την ξεπέρασα ‘, δεν υποτροπιάζω – 29/2/ 2016, Αθήνα