Ένας Αταλάντευτος ταξιδευτής της τέχνης,τι ζητά στο χώρο της πολιτευόμενης αμνησίας;Ένας παλιάτσος με ζωγραφιστό χαμόγελο Τι ζητά πλάι στα φανταχτερά Ενδύματα Μεταξένιων προσώπων,που σε κάθε γέλιο τους κρύβεται η θλίψη των Αδύναμων;και εκείνος!ο Ακροβάτης! ο ταξιδευτής! ο φυγάς! Τι ζητά στο βόλεμα του Ιστού μιας αράχνης;Τη Δόξα;Τη Δύναμη; Τη φήμη; Την Αναγνώριση;Ή, μήπως, μια παλάμη ανοιχτή; για να του θυμίζειτα δίχτυα της στασιμότητας,του τίποτα το τίποτα,και του κάτι το μεγαλείο Όχι! Ζητά! Ζητά να δει κατάματα τη Δυστυχία του,πρόκληση της Ίδιας της πορείας τουΤον Εκμεταλλευτή του από το βάρβαρο συναφή των νεκρών συνειδήσεων,που η προσφορά ξεψυχισμένων σωμάτων στο βωμό του…

Στάσου, πάλι τι σε έπιασε;Και στάζεις κραυγαλέο μίσος για τους αδύναμους και δήθεν εκμεταλλευτές …Πως μας μπερδεύουν;Τι το πέρασες; Καλύτερος;Βασιλιάς της φύσης ; Ισχυρός;Ανίσχυρος δεν φάνηκες ποτέ… Ένας ξεμωραμένος θάνατοςπου θέλησε να τους βρει όλους Ένα μισός που γέμισε την πιο αγνή καρδιά μονό και μόνο γιατί ήθελε να γεμίσει τον κόσμο γεμάτο όμοιουςστρατιώτες του τίποτα, φανταράκια μηχανών τι γίνεται;πως καταλαβαίνεις ότι ακόμα και εσύ μια μαριονέτα είσαι !;!Δεν καταλαβαίνεις πως και εσύ μαριονέτα είσαι;Σε γράφουν, σε αλλάζουν , σε διαμορφώνουν , σε χτενίζουν, σε γεμίζουν με ψεγάδια και ατέλειωτες θεωρίες ΚέρδοςΑπίστευτοΌμοιος σου κανένας ή κάποιος … Παιδί της «φύσης», χάρης…

                                ( Θεσσ… )

Αν ήθελες κάτι να μου πεις θα μου το έλεγεςαν ήθελες κάτι να μου πεις δεν θα με ξεχνούσες αυτές τις όμορφες μέρες του αποχωρισμού αν ήθελες κάτι να μου πεις θα μου φώναζες «βαρέθηκα να παίζω κρυφτό»μα εσύ προτίμησες να διατάξεις την αυταπάτη σου σε ένα χαμένο παιχνίδι καταξιωμένων φευγάτων κόσμωνπροτίμησες να γυρίσεις εκεί που ξεκίνησες προτίμησες να βρεθείς στο τέρμα της αρχής και να δημιουργήσεις ένα νέο τέλοςεσύ, αν ήθελες κάτι να μου πεις δεν θα σώπαινες μέσα στο μυαλό μουεπιτρέποντας σε ξένες φωνές να εισχωρήσουν αν ήθελες κάτι να μου πεις, θα μιλούσες και στους έξωαλήθεια είναιθα…

( Ιστορία λίγο “φανταστική” … δώσεις πραγματικότηταςστιγμές που όλοι μπορεί να βιώσουμε κάποια μέρα στην ζωή μας  Ξένος, λόγια που υποθηκών από τον ίδιοίσως, “κρότος”“χτύπημα κοινωνίας” )(Είχε γραφτεί σαν μέρος προσπάθειας…Ημερομηνία Πρώτης Γραφής:  _ / 11/2013)Τον  είδα,περπατούσε πλάι μουήταν τόσο σκεφτικός σαν κάτι να τον βασάνιζε σαν κάτι να του φώναζε ΕΙΣΑΙ ΞΕΝΟΣ.Κατέβηκε την Πατησίων έψαχνε, συνέχεια έψαχνεδεν γνώριζε αν έπρεπε να τους βρειΤι ήταν αυτό που έπρεπε να βρει δεν μου το ‘πεΎστερα ανέβηκε την Πανεπιστημίου,έφτασε στο ΣύνταγμαΉθελε να φύγει,ήθελε να ηρεμήσει, να μείνει μόνος του και ας μην ήτανε μόνος του ποτέΜπήκε στο τραμέκατσε σε μια γωνίαΔεν κοίταζε κανέναν μα…

Παίξε γέλασε είναι όλα φίλε! Ναι;και εσύ κοιτάς σαν όρνεο έτοιμο να κατασπαράξει το θύμα τουσαν λιγδιάρικο ερωτοχτυπημένο παιδαρέλιΤι έγινε; Σε προσβάλουν τα λόγια μου; Τι περίμενες έ; να σε πετύχουν με την σφεντόνα για να πάψειςή να πιαστείς από καμιά παγίδαε; Τι; Δεν σου ‘μαθαν πως εδώ είναι η κόλασηεδώ… εδώ στα φρικιαστικά σκοτεινά δωμάτια των πολυκατοικιών των εξευτελισμένων συνειδήσεων που ζουν για μια μπουκιά ψωμίυπομένοντας τα ύπουλα χτυπήματα, τα άγρια κουδουνίσματατα νευρικά γέλια κάποιων δήθεν ευεργετών τους .Μισθωτή εργασία, έτσι, μάθαμε να την λέμε εμείς εδώεσύ πες την όπως θεςΌποιο όνομα και να της δώσεις δεν αλλάζειΑύτη είναι!μόνο…