πηγή φωτογραφίας: – … Τρέχεις,στον χώρο υπήρχε μια πόρτα μια και μοναδική πόρτασε ένα και μοναδικό σημείο  αποφάσισες να ανοίξεις την πόρτα αυτήμα εγώ δεν έπρεπε να καταλάβω ποιος άνοιξε την πόρτα – κάθε φορά οι περαστικοί ήταν δύο ή τέσσερις ή έξι –Κλείνεις τα μάτια, καθώς κινείσαι εμφανίζεται μπροστά σου ένα σύννεφο,το σύννεφο των επιλογών μας είναι το δικό μας σύννεφο, είναι μοναδικό έχει το χρώμα και το σχήμα που του δώσαμε εμείς,για να ταξιδέψεις ως τη μακρινή Βαβυλώναανεβαίνεις– οι σταθμοί κι όσα θα μπορούσες να δεις είναι μέρος του δικού σου κόσμου. σ’ αγαπώ – κατεβαίνεις…

      πηγή φωτογραφίας: στιγμιότυπο από την … “Μικρά Αγγλία” αν με ρωτούσες … αν με ρωτούσες, ‘αν είμαι λεσβία’ θα σου απαντούσα ‘πως είμαι’ γιατί έχω χρόνια – σαν τώρα – σχέση με την ελευθερία και αυτή είναι γένους θηλυκού την γουστάρω την ελευθερία αυτή είναι που με καυλώνει μα δεν ξέρω αν θα καταλάβαινες, τι θα σου είχα πει

[πηγή φωτογραφίας: ? ] […] Είμαι γεμάτη αντισώματα αγάπη μου μην φοβάσαι είμαι γεμάτη αντισώματα μπορώ να σε περιμένω για ώρες κάτω από μια σκάλα αν σε έχω επιλέξει κι ας γνωρίζω πως ίσως δεν περάσεις ποτέ να σε κοιτάω απο ψηλά περιμένοντας να φανείς μπορω να αφεθώ σε ωρες καλλιτεχνικών αναζητήσεων τελικά απλά για να μην επιτρέψω στον εαυτό μου να παραδεχθεί τον χαμένο χρόνο μπορώ να ταξιδέψω για μια μονάχα νύχτα και ύστερα επιστρέφοντας να μην επιτρέψω στον εαυτό μου να πει “πεταμένα λεφτά” μπορώ να εμφανιστώ φορώντας μια μάσκα που δεν θα καταλάβεις ποτέ ύστερα θα μάθεις…

[πηγή φωτογραφίας;  … ] Φοράς μια μάσκα , ‘τάση κυριαρχίας’ βγάζεις την μάσκα, ‘σύντροφοι’ γδύνεις το ντυμένο κορμί σου αποζητάς να σε ποθούν  ωθώντας σε σε εικόνα βιτρίνας κρύβεις ένα πληγωμένο παιδί,  κι ένα λιοντάρι  θέλω να μοιραστώ τον χρόνο που μου απομένει  τα τελευταία βράδια μαζί σου  έχεις κάτι τόσο όμορφο γύρω από ‘σένα  γνωρίζω την προδιάθεση μου μαζί σου  γνωρίζω και το τι θα μπορούσα να είμαι  φοράω μια μάσκα, τάση κυριαρχίας  με βιάζεις και υστέρα μετατρέπομαι σε δουλικό σου ένα δουλικό  μόνο για σένα  για μια νύχτα που ετοιμάζεται να περάσει  πέρασε  – ο βιαστής σου θέλω να γίνω  – κι εγώ μια ιδέα που ερωτεύεται τους βιαστές της τελείωσες,  εγώ όχι  Ύστερα είμαι πάλι μια μάσκα που ετοιμάζεται να ξεχάσει  ξέχασε, σε θυμάμαι […] ήθελα μόνο μια νυχτερινή αγκαλιά  την βρήκα  όχι, όμως, μαζί σου Θα μπορούσα να σε ερωτευτώ, δεν το επέτρεψα  θα μπορούσα να σου βρω, εκείνη, την παρτενέρ για τα δικά μας παιχνίδια δεν το έκανα  θα μπορούσα να πιστέψω πως εσύ κρύβεσαι, αδιαφόρησα  γιατί; Φοράω μια μάσκα,  αποδεσμεύω τη μάσκα  την στερεώνω σε ένα φορτίο  και ύστερα δοκιμάζω ξανά   …  σε θέλω  σε θέλω τις νύχτες  όταν φοράω τη μάσκα και δεν είμαι μαζί σου  σε θέλω  όταν μπορώ να σε νιώσω στην ύπαρξή άλλων  για να υπάρχει μια λύση  μια λύση, στην απουσία  Ξέχασα τη μάσκα πάνω στο κομοδίνο,  δίπλα από τον θερμαντικό πίνακα  ίσως μιλήσουμε μια μέρα  φοράω τη μάσκα  συνεχίζω  η μάσκα πλέων είμαι εγώ  άσε με να πετάξω  θα σε βρω  –”πίσω απ’ όλα ένα χ”-  κάποτε είχε διαφορετικό νόημα  τώρα είναι μια περιοχή  ή ένα όνομα  απροσάρμοστοι, στον κόσμο του μη κατεστημένου  βαθιά ονειροπόλοι  ξεκινούσε το ταξίδι μιας πεταλούδας  – κρίμα! Οι πεταλούδες ζουν μονάχα μια μέρα … Φοράω τη μάσκα, δεν είμαι πια εδώ  η μάσκα κερδίζει το σώμα μου  χτίζει το σώμα μου και, τέλος, πετά  οι δρόμοι θυμίζουν Δυτικό Βερολίνο  πριν πέσει το τοίχος    στο Ανατολικό θα έρθω να σε βρω  πλήγωσαν κάποτε μια κόρη εκεί  κατέστρεψαν μια οικογένεια  διέφθειραν τον πατέρα  για τα λεφτά, όλα για τα λεφτά  για το προσωπικό όφελος ή το κέρδος για μια εμπειρία διαφορετικότητας  Σίχαμα! θα βρεθώ μια μέρα εκεί θα προσπαθήσω εκείνη τη μέρα για να το διορθώσω εκείνο το μονοδιάστατο…

… Επιλογές καλοκαιρινών εξορμήσεων    Κάλεσμα, διέπραξες  ερωτικών ουτοπικών πράξεων  Θα εστίαζα στο πάθος μου  για να εμφανιστώ σε σημείο τομής με την ποίηση  κάλεσμα βρήκα  για να ζήσω κι έζησα   καταστάσεις πρωτόγνωρες  για μένα  σαν μέρος της καθημερινότητας μου  και ύστερα γνωρίζοντας, να καταλήγω  στην οικειότητα του “ σε γνώριζα ήδη”  ”δεν θυμάμαι, μα ίσως είχα ξανά βρεθεί εδώ” ”θα έρθω, αλήθεια! Κάποια στιγμή θα ξανά έρθω”  ”ήρθα μόνη, μέσα σε εισαγωγικά …  είχαν σε άλλο νησί βρεθεί, θα έρθουν μπορεί μαζί μου τον επόμενο χρόνο”  Μάγισσα Δονούσα  μάγισσα σχισμή  μόνη υποθετικά   σε ένα ταξίδι  που μόνη, δεν υπήρξε καμία στιγμή ήθελε;  ήθελε να καεί, ή να ρισκάρει σε κάτι που ρίσκο δεν βρίσκει  μια θέση στο πλοίο για να ξεκινήσει  εθεάθει, στο Αιγαίο  πίνοντας οινοπνευματώδη, διαβάζοντας, αναρτώντας  και συζητώντας δίχως φωνή  με διαλόγους του κοινού, του δικού της κοινού  του μικρού της κοινού  που βιώνει   ή των πρωταγωνιστών που παρακολουθούσε  όταν στο κοινό επέλεγε να ανήκει  αν το πλοίο ήταν η γη  και το κατάστρωμα το αιγαίο  εκείνη θα ήταν ένας άνθρωπος πάνω σε αυτό  ένας άνθρωπος ακίνητος δίπλα σε άλλους  κι εσύ δεν θα μπορούσες να την αγνοήσεις  γιατί ήταν αυτή η θέση της  στάσεις στα πρώτα λιμάνια  αν αφηνόμουν στις παρακινήσεις  στις ενέργειες του κοινού  θα κατέβαινα  μα δεν το έκανα  συνέχισα  το ταξίδι είχε προορισμό  Δονούσα  δονούσα και το πλοίο  η μπαταρία τελείωσε καιρός να εισχωρήσουμε στο εσωτερικό  βρέθηκε πρίζα  θα ξαπλώσω για λίγο πάνω σε δυο καρέκλες  Μέχρι να φτάσω  κοιμήθηκα λίγο  σε σκαφτόμουν, και είδα κάποιον που του έμοιαζε  νταπ!  Το κινητό microsoft έπεσε πάνω στο κεφάλι μου ξύπνησα  ευχαριστώ, είπα  Το πλοίο έφτανε στο λιμάνι,  ανακοίνωναν  και το λιμάνι γεμάτο όσο μπορούσε …  Πεπερασμένος κόσμος περίμενε  Ανέβαινε στο πλοίο ή αποχαιρετούσε το πλοίο μαζί με ελευθέρους κατασκηνωτές  κινήθηκα  ελεύθερη, κατασκηνωτής κι εγώ  στο λιμάνι το κτελ, για μετακίνηση  30’ λεπτά με τα πόδια σε απόσταση ο Κέδρος  υπήρξες, ανάμεσα στα κύματα  και πάνω στο φεγγάρι να κινείσαι σε είδα  είχα σταματήσει στο παγκάκι κοντά στο ηλιοβασίλεμα  ήθελα να δω τον καλοκαιρινό ήλιο  τον τρόπο με τον οποίο λούζει τη θάλασσα με το φως του φεγγαριού  Έφυγα, δεν σε απέφυγα  ήθελα να στήσω  να στήσω τη σκηνή  Δίπλα μου, άλλοι  δεν συνέχιζα δίχως στάσεις μέχρι να καταλάβω την διαδρομή  σε αναζητούσα  υπήρξαν κι άλλοι  δυο κοπέλες στην αρχή, που παρέα περίμεναν  δυο νεαροί αργότερα,  που δεν γνώριζαν  κι ένας τρίτος,  μας οδήγησε συμβουλεύοντας μας  ρώτησε” ασχολείται κανείς με την ποίηση” εγώ, εγώ απάντησα “όχι! Με το ερασιτεχνικό θέατρο εγώ “ Φτάνοντας έστηναν και άλλοι τις δικές τους δημιουργίες  ”να κάνω μια ερώτηση;;; ξέρεται σε ποια σημεία στήνονται οι σκηνές; ”  ” εδώ, μα έχει χώρο και πιο πέρα,”  “μόνο που θα έρθει μια φίλη μας αύριο, θα ‘ναι μια ακόμη σκηνή, αν δεις πως θα χωράει θα μπορούσες να στήσεις” …

Αν ένα παιδί έκλαιγε,θα προσπαθούσα να νιώσω τον πόνο τουκι αργότεραμέσω αυτού τη λύση να βρω, σε κλάσματα δευτερολέπτων σηματοδοτώντας τη φιλία μου με αυτό πριν το ζευγάρι γονείςτο πληγώσουν ξανά πριν η κοινωνία άξεστη μάνατο μεταμορφώσειμυώντας το πριν του διδάξει τους κώδικες κινδύνου και το σύστημα πατέρας το εντάξει σε μονοπάτια πληγών για να δημιουργεί κι αυτό τον πόνο στα παιδιά του για να πάρει εκδίκηση για το δικό του πόνο όντας νεογνό Θα το μυούσα στη γαλήνη της θάλασσαςτην  επιφανειακή γαλήνη όταν στο βυθό της εκρήγνυται και στην τρικυμίατην επιφανειακή τρικυμίαόταν η γαλήνηστο βυθό κυριαρχεί ή στο συμβάντης ταυτόχρονης…