«Θέλω να γίνομαι φως κι όχι σκοτάδι», είπε η Νόρα στην Αρετή, πριν βουτήξει. Η ανταριασμένη θάλασσα της έμοιαζε οικεία, γι’ αυτό δε τη φοβόταν. Είχαν έρθει το προηγούμενο βράδυ στο νησί, μου κέντρισαν το ενδιαφέρον, γι’ αυτό τις ακολούθησα. Πριν με γνωρίσουν ήμουν μια άγνωστη σκιά, μια οικεία φυσιογνωμία που δεν ήξεραν, δε γνώριζαν γιατί πρόεκυπτε να έχουν τόσες κοινές συναντήσεις μαζί της. Επιδίωξα να τις γνωρίσω, ήθελα να θελήσουν κι αυτές, ήθελα τη πρώτη τους κίνηση. Είτε από περιέργεια κι απορία, είτε από φόβο. Συχνά γεννά φόβο, να συναντάς το ίδιο πρόσωπο, όταν δε το γνωρίζεις, υπό αυτές…
-
-
κάθε στιγμή, ένα ταξίδι δύναται να ξεκινήσει με ήλιο, κέρινης ελπίδας, φτερά στη γεμάτη έρημο ζωή, θάλασσα να βρω