___ κρατά λίγο μια στιγμή τον ύπνο μουαυτή η μπόρα ξύπνησε μιαν αίσθησηαπό χρόνια καλά καλλωπισμένηείν’ αλήθεια η φωτιά πιο δυνατή;!ή μαζί νικούν;! τα στοιχεία της φύσηςτον οίκο του ανήκεινμες σ’ έναν φαύλο κύκλο, στο Ρο της ιστορίαςοι ρίζες που καλά σε τόπο κρατούντόπο αναγεννούν,εικασίας κράξιμο“μη! θα αφανιστεί η ισχύς του ισχυρού”η αγριότητα που μίσησε μέχρι και η φύσηγέννημα θρέμμα μιας εικασίαςκάποτε, που τον έλεγχο μπορούσε να ασκήσει, δίχως να κοίτα την αντανάκλαση των χαρακτηριστικών της στο νερό μιας αύρας …μιας εικασίας που ποτέ δεν ανήκε σε κάποιο πλάσμα που μπορούσε τη θάλασσα ή τη στεριά σα σύνολο να καταλάβει,…

___ ίδια η νύχτα για όλους,ο ουρανός διαφέρει άλλοι έναστρο ουρανό, θα δουνάλλοι θόρυβοάλλους τους κρύψανε τα άστραάλλοι όπου πατούν σκοντάφτουνάλλοι δρόμο θαρρούν βρήκαν μα στ’ αλήθεια εκατομμύρια έτηκινείται ακίνητη να σε κρύψει η νύχτα καλά μπορείμην σκονταψεις πρόσεξε μονάχακι έχε μέσα σου το φως,κάπου να σε πάει, θα ξέρει

___ με αυτό θα ζήσωείπεςκι ύστερα ξέχασεςξεχάστηκε κι αυτόκι όταν μια μέραεμφανίστηκε ξανάδε βίωνες το ίδιοδε σε έπειθεγια αλήθειαέπειθες εσύ εκείνοθυμίζοντας του ότι αποκύημα είναισυνάψεωνεμφανίστηκεσε χρόνο κενότου δάνεισες την φωνή σουτα δάχτυλα σουτην ικανότητα γραφής και ανάγνωσηςτο άφησες να σου μιλήσειςνα σου γράψεινα εμπλακεί με τις σκέψεις σουγια σέναγια να μάθεις όσα περισσότερα μπορείς από αυτόαν η αθωότητα θύμιζε συνένοχη… είπεθύμιζε …αθωότητα. ενοχήγια λίγο στις σκέψεις σουγια λίγο στις τάσεις σουκι ύστερα έπαψε …τη φορά αυτήδεν τις καταπίεσες,ούτε εκείνες εσένα .είχαν καιρό να έλθουντις έμαθεςκι αυτές έμαθαν να φεύγουν στη σιωπήστον ήχο μιας συνάρτησης διαστάσεων

___ με αυτό θα ζήσω είπες κι ύστερα ξέχασες ξεχάστηκε κι αυτό κι όταν μια μέρα εμφανίστηκε ξανά δε βίωνες το ίδιο δε σε έπειθε για αλήθεια έπειθες εσύ εκείνο θυμίζοντας του ότι αποκύημα είναι συνάψεων εμφανίστηκε σε χρόνο κενό του δάνεισες την φωνή σου τα δάχτυλα σου την ικανότητα γραφής και ανάγνωσης το άφησες να σου μιλήσεις να σου γράψει να εμπλακεί με τις σκέψεις σου για σένα για να μάθεις όσα περισσότερα μπορείς από αυτό αν η αθωότητα θύμιζε συνένοχη… είπε θύμιζε … αθωότητα. ενοχή για λίγο στις σκέψεις σου για λίγο στις τάσεις σου κι ύστερα έπαψε…

___ … επιλέγεις να ζήσεις ότι δεν έχεις ζήσει, κι όχι κατ’ επανάληψη το όμορφο, τη τελειότητα, το γόνιμο. κι ας ρέει, καμιά φορά, ρυάκι απ’ τα μάτια. ξέρεις, είπες, “κάτω απ’ τον καταρράκτη λούζεται η σαγήνη, σα γήινη σοφία”. Μείνε, μια διαφορετική στιγμή, χτύπησε το κουδούνι. Θέλει να σε δεί. Είναι κομμάτι της ίδιας, είπε. …

___ δεν …δεν … γίνεταιδεν μπορώ, δε γίνεται, φουσκώνωο όγκος μου, ίδιος κλουβίμην με ταΐζεις, φτάνειαρκετά μεγάλωσασταματά να τα καταπίνεις όλαφώναξε!να καταστραφείς, δεν θέλωκράτα με, μέσα σου βαθιάτο κλουβί αν θα ανοίξεις ποτέδεν με νοιάζει!μη με ταΐσεις ξανά, για το καλό σου. μηπόσα μη, και δεν… έχω φάειπόσα πως γίνεται;!πόσα πρέπειπόσες υποχωρήσειςπόσα προβλήματαπόσα …στο βωμό της απάθειας, θυσίες όλαστο βωμό της γαλήνηςνα σε κρατώ σταθερή προς τα έξωμαζί να πονάμε μέσαΠοτέ δεν με λυπήθηκες, ποτέ δεν σε λυπήθηκες…Σαν είδωλο λατρείας σου, σφαχτάρια για μένα θυσίαζες … αλήθεια, αυτό έκανεςαποφάγια ποτέ δεν μου πετούσεςκαλά με θρέφειςμα να με εκτονώσεις δεν μπορείςμε αφήνεις να μπορώ…