— Ο νους του ανθρώπου άμα κάτι δεν υπάρχει για να μπορεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον του ανθρώπου τη στιγμή της γνωριμίας του ανθρώπου με τον άνθρωπο, κι άμα δεν ξανά υπάρξει άλλη επαφή επικοινωνία ή συνάντηση του ανθρώπου με τον άνθρωπο … δύσκολα θα επαναφέρει τις μνήμες πλέων τις σχετικές με εκείνη τη στιγμή . ακόμη κι αν μετά από πολλά χρόνια ξανά βρεθεί ο άνθρωπος με τον άνθρωπο. Εγώ γιατί νομίζετε προσπαθώ να έχω κάποιες φόρες και κάτι το εκκεντρικό;! Ύστερα σας φταίω που δεν σας θυμάμαι

___ . στις μοναξιές του ο άνθρωπος, βρίσκει, όταν θέλει, παρέες καλές,τρέλες, αφάνταστες, που τις είδε και δεν θα τις ξανά δει. ύστερα όταν επιστρέφει στους πολλούς, συνεχίζει να ζει τη κατ επιλογήν μοναχική του ζωή. μέχρι οι μοναξιές να του ξυπνήσουν θέλω του παρελθόντος ή να του γεννήσουν νέες επιθυμίες

“στα τραίνα αδελφές μου”___ Χθες το βράδυ από τις δέκα και μίση να κατουρήσεις είχες, δεκαπέντε μπύρες είχες αδειάσει κι καθόσουν μονάχος. Τις είχες πληρώσει, γι αυτό δίκιο είχες, καλά έκανες που τις ήπιες. Σοφός έδειχνες κι ετοιμόλογος. Τα νεύρα των γύρω σου είχες σπάσει. Με το βραδινό όσοι ταξιδεύουν στο νου τους πάντα έχουν πως στις άβολες θέσεις θα βολευτούν κι ο ύπνος θα τους πάρει. Επέλεξες με τον ελεγκτή να τα βάλεις επειδής η τουαλέτα η κοντινή σε εσε ήταν χαλασμένη, μα δεν κατάλαβες πως γκάφα μεγάλη έκανες, κάτι το αυτονόητο δηλαδής, τι σου φταίει ο υπαλληλάκος, τι δουλεία…

___ να περπατάς, να αντέχεις, να περπατάς. παράλληλα να περπατάς, σε δρόμους. σε θάλασσες, δίπλα να περπατάς. Κι ύστερα κάθετα, να ανηφορίζεις, στα ανατολικά να φτάνεις, τα κάστρα να συναντάς .να συνεχίζεις. να περπατάς, να ανεβαίνεις τις σκάλες, να κάθεσε για λίγο. ένα τσιγάρο που ‘χες παρέα για να τελειώσεις. να αδειάζεις δυο μισολιτρα μπουκάλια νερό, και να συνεχίζεις να περπατάς. ψηλά να φθάνεις, όλα να τα βλέπεις όπως θαρρούσες πως μπορείς κι ύστερα σε μέσο, μαζικής ή μη, μεταφοράς να ανεβαίνεις . να χαλαρώνεις. κι ύστερα ξανά να συνεχίζεις, να περπατάς…κι όλο να φτάνεις κάπου μα αυτό το κάπου…

___ Όμορφο φαντάζει, σαν κοινό, σαν όλους τους άλλους να σε θαρρουνΌμοιο κοινό ίδιο Σαν κι οτι ήδη μπορεί να είναι κάποιος Δε φοβάσαι, τύψεις δε νιώθεις, δε λυπάσαι, δε διακατεχεσαι απο συναισθηματικούς ενδοιασμούς, δεν φυλακιζεσαι Ό,τι ξεκίνησες τυχαία μπορείς και να το λήξεις, δίχως να σκεφτείς ‘κείνο που το ονόμασαν αποτέλεσμα‘κεινο που το ονόμασαν συνέπεια γιατί ίδιος σαν όλους τους άλλους καθώς εισαι, ήταν αναμενόμενη αυτή σου η δράση, η κίνηση, η συμπεριφορά Μπορούν να σε προβλέψουν τα συμφραζόμενα Και να σε νοθεψουν τα ωφέλει και τα συμφέροντα Πόσο όμορφο ειναι να μπορείς να νιωσεις ελεύθερος Το μοναδικά διαφορετικό…

— .”εγώ ήμουν”,είπε, ” περπατούσα μια ξένη μέρα, και μια ξένη νύχτα, σε ένα ξένο ξέφωτο. τίποτα το γνώριμο δεν υπήρχε τριγύρω. μονάχα η βροχή κάτι μου θύμιζε. Δεν κρατούσα ομπρέλα και τα παπούτσια μου με τρύπια καμένη σόλα ως συνήθως. Αναρωτιέμαι αν εκείνο το εικοσιτετράωρο η βροχή ήταν αδύναμη ή εγώ δυνατός… Θυμάμαι, έψαχνα να βρω ένα κομμάτι μου. Κάτι που χα ξεχάσει σε αυτόν τον ξένο τόπο, κάποτε. τότε. όταν όλα όσα ξένα μου ήταν πια μου ήταν γνώριμα. Νόμιζα, μου ήταν γνώριμα.”, ύστερα έλυσε το σκοινί που χε δεμένο στο δεξί του χέρι και το έδεσε σε…

___ εν καιρό πολέμου, οι προσωπικές διενέξεις μπορεί μάσκα κοινωνικού περιεχομένου να φορούν κι όσοι όφελος βρίσκουν, κάπως αλλιώς μπορούν να σε πουν ύστερα με κροκοδείλια δάκρυα ίσως μετανοήσουν, στ’ αλήθεια δεν μετανοούν, κρατούν την ευχαρίστηση που ένιωσαν εκείνη τη στιγμή, σωπαίνουν ο “δαίμονας” μέσα τους κέρδισε πάλιεν καιρό πολέμου φαντάσματα πολλά κυκλοφορούν κι φόβος σαν τρελός παιχνίδι άσχημο παίζειπάντα και παντού, κινήσεις, λόγια προβοκάτσια, οπορτουνισμός, μη καθεδρικός , άσχετος, κάτι άλλο κάτι που προσπαθεί να υπερισχύσει και προσπαθεί, και προσπαθεί κάτι άλλο που θέλει να υπερισχύσει και προσπαθεί και προσπαθεί λέει αυτό είναι για όλους, για όλους .. το…

— Τη γούβα την κρυφή στου λάκου το γιαπί να ψάχνω ‘γω θα ξεκινήσω Την αγάπη και τη θαλπωρή το νιάτο τη δυνατη σιγή να κρύψω του χάρου το δρεπάνι χάρο μόνο να βρεί εκεί πάνου στης γη την “πεφάνια” μην ομιλεί άλλη ζωή για ορφάνια Κακό τρανό, των χιλιάδων τις στιγμές δεκάδες να “πουλίζουν” Θα βρω μια κρύπτη κι όταν το κακό, που θα θε κι εμέ να θυσιάσει γιατί καλό θα το ονομάζουν δεκάδες πιέσεις σε μυριάδες, πέσει, να δω το φως του ήλιου, ίσως, άμα υπάρχω ακόμη στο υπόγειο επιλέξω. Κι άμα ‘ρθεις στο υπόγειο κακό απόγειο…

ΑΣΚΤ, Μάρτιος 2018 __ Οι αγαπημένες μου αναμνήσεις κρύφτηκαν στο υπόγειο του συνεργείου της επιβλητικής κουΐντας. Περιμένω τις τρεις τελευταίες ώρες να μου χαμογελάσουν οι εφιάλτες μου, μα κάθε βράδυ αργούν να ξεφύγουν. «Πώς σε λένε;» με ρώτησε ο μπάτλερ τη κοσμητείας. «Δον Ζουάν» του απάντησα κι ας ήξερα πως δεν θα τον έπειθα πως ήμουν εγώ εκείνος που του έλεγα. Ήταν φυσικό, μια συνεσταλμένη δεσποινίς όπως εγώ δεν θα μπορούσε ποτέ να λέγεται Δον Ζουάν, κι όμως εμένα με λένε Δον Ζουάν. Πάντα ήθελα να με προσφωνούν καθώς πλησιάζω. Πάντα ήθελα να έχω εγώ τη φήμη του γυναικοκατακτητή. Λάθος!…

Σύρος 2018 ___ καθώς θα φεύγεις,μην ξεχάσεις να παρατηρήσεις το γέλιο μου θα σε βοηθήσει να καταλάβεις, το πόσο πολύ λυπάμαι, κι αν προσπαθήσεις να σκεφτείς γιατί λυπάμαι τόσο,νομίζω θα καταλάβεις, το πόσο πολύ σ’ αγάπησα ή το πόσο πολύ τον σεβασμό μου κέρδισες κι αν προσπαθήσεις να καταλάβεις το γιατί, ίσως, μπορέσεις να καταλάβεις τη ψυχή μου,και το  πόσο ήθελε πάντα τα πάντασε κλουβί να φυλακίζει,κι ύστερα να σε κάμει με δάκρυα δικά της σε αυτό να μένεις. Καθώς θα  βρίσκεσαι να ξέρεις πως βρίσκεσαι από δική σου επιλογή Αθήνα, /4/2018